ന്യൂഡൽഹി: കോടതി വിധി അംഗീകരിച്ച് തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസ് എംപി സാകേത് ഗോഖലെ മുൻ നയതന്ത്രജ്ഞൻ ലക്ഷ്മി മുർദേശ്വർ പുരിയോട് പരസ്യമായി മാപ്പ് പറഞ്ഞു. ഇതോടെ വളരെക്കാലമായി നിലനിൽക്കുന്ന മാനനഷ്ടക്കേസിനു പരിസമാപ്തിയായി. 2021-ൽ പുരി സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ ജനീവയിൽ വസ്തു വാങ്ങിയെന്നാരോപിച്ച് അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ട്വീറ്റ് ചെയ്തതോടെയായിരുന്നു പ്രശ്നങ്ങൾക്കു തുടക്കം.ആവർത്തിച്ചുള്ള നിയമലംഘനത്തിന് സിവിൽ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾക്കും ശേഷമാണ് ഡൽഹി ഹൈക്കോടതി പരസ്യമായി ക്ഷമാപണം നടത്തണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചത്.
മാനനഷ്ടക്കേസിനു നഷ്ടപരിഹാരമായി 50 ലക്ഷം രൂപ പിഴ ചുമത്തിയതിനൊപ്പം, ഗോഖലെയെ കൂടുതൽ അപകീർത്തികരമായ പരാമർശങ്ങൾ നടത്തുന്നതിൽ നിന്നും കോടതി വിലക്കിക്കൊണ്ട് ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു, അതേസമയം ഇത്തരം കേസുകൾ ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. നേതാക്കൾ പ്രകോപനപരവും പലപ്പോഴും അടിസ്ഥാനരഹിതവുമായ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നതും വസ്തുതകളും നിയമവും പിടിമുറുക്കുമ്പോൾ പിന്നോട്ട് പോകുന്നതുമായ സംഭവങ്ങളുടെ മറ്റൊരു അധ്യായമാണ് ഗോഖലെ- ലക്ഷ്മി മുർദേശ്വർ പുരി സംഭവം.
ഇതുവരെയുള്ള കണക്കുകൾ നോക്കുവാണെങ്കിൽ രാഹുൽ ഗാന്ധി മുതൽ ദിഗ്വിജയ സിംഗ് വരെ, കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ ആവർത്തിച്ച് ഒരേ തന്ത്രം തന്നെയാണ് പയറ്റുന്നത്, പ്രകോപനം സൃഷ്ടിക്കുക, മാധ്യമ കോളിളക്കം സൃഷ്ടിക്കുക, നിയമപരമായ ചൂട് രൂക്ഷമാകുമ്പോൾ നിശബ്ദമായി പോകുക… ആർഎസ്എസിനെ ചരിത്ര കൊലപാതകങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയാണെങ്കിലും, പ്രധാനമന്ത്രിയെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിലും, സർജിക്കൽ സ്ട്രൈക്കുകൾ പോലുള്ള ദേശീയ സുരക്ഷാ പ്രവർത്തനങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയവൽക്കരിക്കുകയാണെങ്കിലും അങ്ങനെ പലപല കാര്യങ്ങളിലും കോടതിമുറിയിലെത്തി ക്ഷമാപണം നടത്തേണ്ടിവരുമ്പോൾ രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ ഇത്തരത്തിലുള്ള അശ്രദ്ധമായ പ്രസ്താവനകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
Related Post
ഉദാഹരണമായി മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ കൊലപാതകത്തിന് ആർഎസ്എസിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി 2014-ൽ നടത്തിയ പ്രസ്താവന ശ്രദ്ധിക്കുക. ഒരു മാനനഷ്ടക്കേസ് സുപ്രീം കോടതിയിലെത്തിയ ശേഷം, തന്റെ പരാമർശങ്ങൾ ആർഎസ്എസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യക്തികളെയാണ് ലക്ഷ്യം വച്ചതെന്നും അല്ലാതെ സംഘടനയേയല്ലയെന്നും വിശദീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുകയുണ്ടായി. തുടക്കത്തിൽ അദ്ദേഹം ധൈര്യപൂർവ്വം വീമ്പിളക്കിയെങ്കിലും വിചാരണയ്ക്ക് വിധേയനായപ്പോൾ ഗാന്ധി സ്വയം തന്റെ അവകാശവാദം പിൻവലിച്ചു.
മറ്റൊന്ന് 2016-ൽ രാഹുൽ ഗാന്ധി പ്രധാനമന്ത്രി മോദിയെ “ഖൂൺ കി ദലാലി” എന്ന് ആരോപിച്ചപ്പോഴും ഇതേ രീതി തന്നെ ആവർത്തിച്ചു. സൈന്യത്തിന്റെ സർജിക്കൽ സ്ട്രൈക്കുകളെ രാഷ്ട്രീയവൽക്കരിച്ചു. പൊതുജനങ്ങളുടെ എതിർപ്പ് കാരണം സായുധ സേനയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനൊപ്പം അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ രാഷ്ട്രീയമായി ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനെ അപലപിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതുപോലെ2019-ൽ റാഫേൽ ഇടപാട് വിവാദത്തിനിടെയും മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയമായ സംഭവം നടന്നു. “ചൗക്കിദാർ ചോർ ഹേ” എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തെ സുപ്രീം കോടതി വിധിയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചാണ് അന്നു രാഹുൽ ഗാന്ധി പ്രസ്താവന നടത്തിയത്. പ്രധാനമന്ത്രിക്കെതിരായ അഴിമതി ആരോപണങ്ങളെ കോടതി അംഗീകരിച്ചുവെന്ന് പൊതുജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു. സുപ്രീം കോടതിയുടെ ക്രിമിനൽ കോടതിയലക്ഷ്യ നോട്ടീസ് രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണത്തിന്റെ ചൂടിലാണ് ഇത്തരം പരാമർശങ്ങൾ നടത്തിയതെന്ന് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം നിരുപാധികം ക്ഷമാപണം നടത്തുകയുണ്ടായി.
ഇത്തരം ക്ഷമാപണങ്ങൾ ഗാന്ധിജിയിൽ പട്ടിക അവസാനിക്കുന്നില്ല. മണിശങ്കർ അയ്യർ, ജയറാം രമേശ്, സഞ്ജയ് സിംഗ്, ദിഗ്വിജയ സിംഗ് തുടങ്ങിയ കോൺഗ്രസ് നേതാക്കളെല്ലാം അപകീർത്തികരമോ, സ്ഥിരീകരിക്കാത്തതോ ആയ പ്രസ്താവനകൾ നടത്തിയതിന് ശേഷം കോടതിവിധിയുടെ പേരിൽ ക്ഷമാപണം നടത്താൻ നിർബന്ധിതരായവരാണ്.
2017 ൽ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയെ “നീച്ച് കിസം കാ ആദ്മി” (ഒരു തരം താഴ്ന്ന മനുഷ്യൻ) എന്ന് വിളിച്ചതിലൂടെ പ്രതിഷേധം സൃഷ്ടിച്ച മണിശങ്കർ അയ്യർ ഏറ്റവും ഒരു മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. ഈ സംഭവത്തിൽ കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിതന്നെ അദ്ദേഹത്തെ സസ്പെൻഡ് ചെയ്യുകയും പിന്നീട് ക്ഷമാപണം നടത്തുകയും ചെയ്തു. തന്റെ പരാമർശങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് അയ്യർ പിന്നീട് അവകാശപ്പെടുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചത് “താഴ്ന്ന നിലയിലുള്ള പെരുമാറ്റം” എന്നാണ് അതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
അതുപോലെ, 2019-ൽ ജയറാം രമേശ്, സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത ഒരു മാധ്യമ ലേഖനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എൻഎസ്എ അജിത് ഡോവലിന്റെ മകൻ വിവേക് ഡോവലിനെതിരെ സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേട് ആരോപിച്ചു. മാനനഷ്ടക്കേസ് നേരിടേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, അവകാശവാദങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി പരിശോധിച്ചിട്ടില്ലെന്നും അവ പരസ്യമാക്കിയിട്ടില്ലെന്നും സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് രമേശ് ഒടുവിൽ ഒരു രേഖാമൂലമുള്ള ക്ഷമാപണം നടത്തി പ്രശ്നത്തിൽ നിന്ന് തലയൂരി.
2017ൽ നടന്ന മറ്റൊരു സംഭവത്തിൽ എഎപി നേതാവ് കപിൽ മിശ്രയ്ക്കെതിരായ ആക്രമണത്തിൽ സഞ്ജയ് സിംഗ് ബിജെപി യുവ അംഗമായ അങ്കിത് ഭരദ്വാജിനെ തെറ്റായി പ്രതിചേർത്തു. ആരോപണം പിന്നീട് അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടതോടെ തെറ്റായ ഐഡന്റിറ്റി കേസിൽ സിങ് പരസ്യമായി ക്ഷമാപണം നടത്താൻ നിർബന്ധിതനായി.
ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും മുതിർന്ന നേതാവ് ദിഗ്വിജയ സിംഗ് പോലും ഇത്തരം ക്ഷമാപണം നടത്താൻ നിർബന്ധിതനായിട്ടുണ്ട്. 2023-ൽ, ആർഎസ്എസ് പ്രത്യയശാസ്ത്രജ്ഞൻ എം.എസ്. ഗോൾവാൾക്കറിനെക്കുറിച്ച് അപകീർത്തികരമായ ഉള്ളടക്കം അദ്ദേഹം പോസ്റ്റ് ചെയ്തതോടെയായിരുന്നു സംഭവം. ഇത് പിന്നീടു നിയമനടപടികളിലേക്ക് നയിച്ചു. 2024-ലെ കോടതി ഉത്തരവ് അദ്ദേഹത്തോട് രേഖാമൂലമുള്ള ക്ഷമാപണം നടത്താൻ നിർദ്ദേശം നൽകി,
അങ്ങനെ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ നേതാക്കൻമാർക്കിടയിൽ പരസ്യ പ്രസ്താവനയും പിന്നീടുള്ള ക്ഷമാപണവും ഒരു സ്ഥിരം പരിപാടിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഒരു സ്ഥിരമായ പ്രമേയം ഉയർന്നുവരുന്നു: തെളിവുകളില്ലാതെ പ്രകോപനപരമായ പ്രസ്താവനകൾ നടത്തുന്നു, രാഷ്ട്രീയ നേട്ടത്തിനായി ചില പ്രസ്താവനകൾ മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നു, നിയമപരമായ സമ്മർദ്ദത്തിനോ, പൊതുജന പ്രതികരണത്തിനോ ശേഷം അവ പിൻവലിക്കുന്നു.
2014-ൽ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ രാഹുൽ ഗാന്ധി നടത്തിയ “ഗാന്ധിമാർ ക്ഷമാപണം നടത്തുന്നില്ല” എന്ന പ്രഖ്യാപനമാണ് ഈ എപ്പിസോഡുകളെ വേറിട്ടു നിർത്തുന്നത്. ആ വാദം പഴയതുപോലെ പഴകിയിട്ടില്ല. കോടതിമുറി നിർബന്ധമാക്കിയതോ, നാശനഷ്ട നിയന്ത്രണാധിഷ്ഠിതമായതോ ആയ ഓരോരോ പുതിയ വിവാദത്തിൽപ്പെട്ടശേഷം, വാവിട്ടുപോയ വാക്കും യാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നു.
അതേസമയം സാകേത് ഗോഖലെയുടെ സമീപകാല പൊതു ക്ഷമാപണം ഈ വിശാലമായ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മരൂപമാണ്- സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത അവകാശവാദങ്ങളുടെയും സംവേദനാത്മകതയുടെയും രാഷ്ട്രീയ പോയിന്റ് സ്കോറിംഗിന്റെയും ഒരു സംസ്കാരം. അത് പിന്നീട് നിയമത്തിന്റെ മുന്നിലെത്തി പരിശോധനയിൽ അവ തകർന്നുവീഴുന്നു. ഇപ്പോൾ ഉയരുന്ന ചോദ്യം ഇതാണ്: അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ആരോപണങ്ങളുടെയും കാലതാമസം നേരിട്ട ക്ഷമാപണങ്ങളുടെയും ഈ ചക്രം എത്രത്തോളം തുടരാനാകും, അത് പൊതുജനങ്ങളുടെ എല്ലാ വിശ്വാസത്തെയും ഇല്ലാതാക്കില്ലേ?
